Urodziła się w Łodzi tuż przed wybuchem wojny. Zimą 1939 matka uciekła z nią do Łucka, gdyż tam zawędrował ojciec. W Łucku złapali ich funkcjonariusze sowieccy i wywieźli na Syberię. Po powstaniu Związku Patriotów Polskich zostali przewiezieni na Podkaukazie. Na początku 1946 roku wrócili do Łodzi. Renata uczyła się w szkole podstawowej i w liceum Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Po maturze studiowała polonistykę na Uniwersytecie Łódzkim.

W 1957 roku przyjechała z rodzicami do Izraela. Uczyła się hebrajskiego i pracowała fizycznie w fabryce. Gdy opanowała język, uczyła w szkole podstawowej, potem pracowała w biurze. W latach 70-tych uczyła młodzież gimnazjalną w szkołach specjalnych. W latach 1980 – 1984 pracowała w polskojęzycznym dzienniku „Nowiny”, gdzie wydrukowała około 100 felietonów.

Potem uczyła języka polskiego na Uniwersytecie Tel Awiwiskim.

Zaczęła publikować swoje opowiadania w hoolywódzkiej „Literaturze”, w hebrajskim „Maariwie”, „Ahshav”, „Mozanim”, „Davar”, w „Ariel” (po angielsku, niemiecku, francusku i hiszpańsku), w „Language Bridges” (po polsku i po angielsku) w Texasie (nagroda redakcji za najlepsze opowiadanie), w „B 1” w Niemczech (Konstanz), oraz w wydawanych w Tel Awiwie pierwszych „Konturach” i w „Akcentach”, których to czasopism była redaktorem. Jej opowiadania, wiersze, przekłady i eseje publikowali w Polsce „Czas Kultury” w Poznaniu i „Tygiel Kultury” w Łodzi. Wiersze publikowali: toruńska „Teka”, „Reunion” w Nowym Yorku, oraz „Nekudataim” i „Haarec” (po hebr.).

W 1993 roku ukazał się po hebrajsku zbiór jej opowiadań zat. „Plac króla Alberta” (wyd. Hakibutz Hameuhad).

W 1995 warszawskie wydawnictwo CIS wydało jej opowiadania w tomie zaytułowanym: „Sen na cztery ręce”, a w 2000 poznański „Obserwator” wydał dwie minipowieści w tomie „Śpiew kameleona”.

W 2002 r. Olsztyński Oddział Stow. Pisarzy Polskich wydal tomik jej wierszy zat. „Chamsin”.

W 2004 Wyd. Prószyński i S-ka wydało zbiór opowiadań zat. „Niknące twarze”.

W 2006 wyd. Bonobo wydało powieść „Zimno, ciepło”.

W 2008 wyd. Z bliska (Gołdap) wydało tomik jej wierszy zat. „Statyści”.

Od roku 1999 do 2001 Jabłońska wydała w Tel Awiwie (wyd. Akcenty) siedem zbiorków poezji, a w 2006 jeszcze jeden – „Delete”.

Tłumaczy literaturę hebrajską na język polski (jej przekłady drukowała „Literatura na świecie”, „Czas Kultury”, „Tygiel”, „Teka”).

Przetłumaczyła „Dybuka” Anskiego dla teatru Habima (reż. Andrzej Wajda), oraz napisała o pracy Wajdy nad „Dybukiem” w Tel Awiwie – do książki „Teatralny świat Andrzeja Wajdy” (wydanej przez „Universitas”).

Opracowała wspomnienia dr. E.Reichera – „W ostrym świetle dnia” (wydane w Londynie w 1989 roku).

Jej opowiadanie „Laski” wchodzi w skład tomu opowiadań „Opowiadania pełne pasji”, wydanego w 2008 przez wyd. MG w Warszawie.

Jest autorką nieopublikowanych dotychczas tekstów:

„Zabawy białych plam”, powieść

„Długi oddech czasu”, powieść

„Przed odlotem”, zbiór opowiadań nierealistycznych

oraz dramatu p.t.„Fakir”