Charles John Huffman Dickens

Urodził się 7 lutego 1812 roku w Landsport koło Portsmouth, zmarł 9 czerwca 1870 w Gadshill w hrabstwie Kent. Uznawany za najwybitniejszego pisarza powieści społeczno-obyczajowej w Anglii drugiej połowy XIX wieku. Był synem urzędnika admiralicji. Kiedy w 1824 jego ojciec został wtrącony do więzienia za długi, rodzina popadła w nędzę. Wtedy to Dickens musiał podjąć pracę zawodową, najpierw w fabryce pasty do butów, później jako urzędnik sądowy. Udało mu się jednak zdobyć pewne wykształcenie i w 1832 roku podjął pracę jako sprawozdawca parlamentarny oraz dziennikarz w londyńskich pismach liberalno-reformatorskich. Wtedy też zaczął próbować swoich sił w krótkich formach literackich. Po sukcesie „Klubu Pickwicka” zajął się już wyłącznie twórczością literacką. W swych powieściach realistycznie i drobiazgowo ukazywał różne środowiska społeczne, mieszczaństwo oraz biedotę miejską. Wskazywał w nich na niesprawiedliwość, krzywdę społeczną i bezduszność prawa. Trudną problematykę łączył z romantyczną baśniowością i liryzmem. Stał się kronikarzem ówczesnego Londynu. Często utrwalał postaci dziwaków i ekscentryków, używając satyry i humoru. Po jego śmierci w wielu domach przywdziano żałobę.